Als kind heb ik ooit een plastieke mondharmonica gekocht voor een 2,50 gulden.
Jaren later heb ik een mondharmonica 25 gulden gekocht, een dubbelgaats.
Daar speelde ik o.a ?The way old friends do? van ABBA op, moet echt een
uitdaging voor mijn moeder en zussen geweest zijn om dit te beluisteren.
Ik ben dus muzikaal niet ver gekomen maar toch was het heerlijk
om af en toe op de mondharmonica te spelen.
Na een pauze van een paar jaar ben ik echter weer begonnen.
Ik kreeg het echt te pakken toen mijn man weer op zijn accordeon begon te spelen.
Mijn man had een chinees harpje (dubbelgaats)voor me gekocht (dankzij weer 1 van die verkopers
zonder mondharmonica-kennis).
Ik had al gauw door dat ik daar niet ver mee zou komen en bovendien had ik mijn zinnen
(dankzij dit forum
) al op een diatonische 10 gaten harp gezet.
Ik heb toen in Aken bij de muziekwinkel Hochgrebe een bluesharp ms van
Hohner gekocht en een leerboek van Perry Letsch (toen alleen maar nog met 1 cd)
en ben flink gaan oefenen.
(Perry Letsch was mijn keuze, de verkoper wilde me een rockboek aansmeren,
helaas ben ik wel in zijn mondharmonica-keuze getrapt)
Ik hou eigenlijk niet van boeken en gebruik ze normaal alleen maar om onder een wankele tafel te zetten, maar daar ik op de mondharmonica wilde leren spelen en ik ook niet alleen
eenvoudige kinderliedjes wilde spelen heb ik mijn schouders eens goed onder dit ?project? gezet.
Mijn systeem bestond (en bestaat nog steeds) uit:
Met met boek oefenen en serieus mondharmonica-deunen en liedjes uit het leerboek oefenen.
Dit doe ik zolang ik er zin in heb, zonder zin geen goed resultaat.
Na het serieuze oefenen doe ik het zogenaamde ?funspelen.?
D.w.z. Ik doe gewoonweg wat improviseren of gewoon waar ik muzikaal gezien
zin in heb.
Na een tijd begon het oefenen en bijbehorend funspelen zijn vruchten af te werpen.
De enkele tonen spelen ging steeds beter maar met de bluesharp ms van Hohner
had ik toch nog zo mijn problemen.
Perry Letsch raadde mij (in zijn boek) aan een Golden Melody van Hohner te kopen omdat die wat gemakkelijk speelde qua stemtongen.
Ik heb dus zijn raad opgevolgd, die Golden Melody gekocht, en jawel mijn spel ging met sprongetjes vooruit.
Verder gekomen in het leerboek heb ik weer de bluesharp ms van Hohner gespeeld en ook hier had ik door het vele oefenen met de GM weiniger problemen (2de gat zuigen).
Na het leerboek van Perry ben ik met een ander leerboek begonnen.
Ik wilde toch meer weten over de Blues en de technieken die ik al zozo beheerste
beter onder de knie krijgen.
Zeer geholpen met het leren spelen van mijn harp heeft mijn man (accordeon & gitaar)door samen met mij gewoon muziek te maken.
Maak je niet druk om je fouten maar leer ervan zegt hij alijd tegen mij.
Naderhand is daar nog een neef bijgekomen met de 4-snarige basgitaar en later zijn broer die
met zijn elektro-drums van Roland ons kwam versterken.
Momenteel bestaat ons bescheiden bandje uit mijn man/ Resi en mijn neef met elekro-drums.
Die neef is nou bezig om de bohran en de piano- accordeon te leren.
Ik heb in het begin met een gewone zangmicrofoon gespeeld maar de tonen kwamen niet zuiver ondanks mijn Line 6 Spider III (15 watt) amp.
Ik heb dus een DAB-HM30 bullitmicrofoon op zicht (+ gehoor) gehad en die beviel.
Voor mij de perfect beginners-MH-microfoon, iedere toon loepzuiver, ligt goed in mijn kleine
handen.
Ook hier heb ik weer veel gehad aan de tips en links van de jongens hier op dit forum.
Waarvoor natuurlijk mijn welgemeende dank!!!
Vandaag heeft mijn man een Fender Strat (2de hands)elektro gitaar gekocht en ik wacht vol vuur op mijn microfoonkabel (speciaal voor de MH) en op een nieuw harpje.
Ook komt een nieuwe stemplaat (1.05) voor de Bluesharp MS, want mijn eerste echte harpje,waar ik zowat aan vertwijfelde, daar wil ik geen afscheid van nemen!
Dat was dus zo ongeveer mijn verhaal tot vandaag.
Ik groet vanuit Kerkrade de dappere lezer (m/v) van mijn mondharmonicaverhaal.
Resi
