Mijn verhaalHet was op 2 oktober 2008, nu 3 maanden geleden, dat ik vanuit mijn professie een ?heidag? vol cursussen, gastsprekers en workshops volgde. Zoals gebruikelijk was er (desgewenst) ook tijd voor een uurtje ontspanning. Dit jaar niet de gebruikelijke yoga of djembe-sessie, maar een introductie mondharmonica door Homesick (
www.homesick.nl). Na een uurtje oefenen konden we blazen en zuigen op het 123 akkoord. Ook probeerden we Vader Jacob te spelen, maar dat liep bij mij helemaal mis.
Toch liet het bluesy gevoel me niet meer los. Hier wilde ik meer van weten. Eerst een goed harpje gekocht (Hohner 150 Anniversary in C) en vervolgens avond aan avond googelen. Veel filmpjes op Youtube beken, zowel instructiefilmpjes als blueslicks, train-chugging etc. Ook ben ik al snel op dit forum gestuit en dat betekende veel nachtelijke uurtjes leesplezier.
Als regelrechte newbie had ik het meest aan de filmpjes van J.P. Allan. Echte beginnerstof, duidelijk uitgelegd hoe je de bluesharp moet vasthouden en hoe je moet blazen en zuigen. En als klap op de vuurpijl? doet hij het voorkomen alsof je iets geweldigs presteert, als je onder zijn gitaarbegeleiding ritmisch het 123 akkoord blaast en zuigt. Een beetje dezelfde feel-good sfeer die Bob Ross bij zijn schilderlessen weet over te brengen.
Maar ik was op zoek naar meer structuur in het leren. Via de adviezen op dit forum heb ik het boek 10 easy lessons on bluesharmonica van Peter Gelling besteld. En daarmee vond ik die structuur. Vanwege de klassieke muzieklessen die ik in mijn jeugd heb gevolgd, vormen het notenschrift en de ritmes uit dit boek geen hindernis voor me. Anders gaat het met de wondere technieken van het bluesharp spelen. Ik ben tegen alle - voor jullie inmiddels bekende - problemen aangelopen. Ik dacht dat de 2d kapot was, maar net voordat ik ermee terug wilde gaan, las ik over de werkelijke oorzaak (mijn gebrek aan techniek). Ploeteren op de terminologie, op single notes, op noten buigen, op vibratos en thrills. Maar mensen, wat een heerlijke ontspanning. Als ik ?s avonds, als mijn huisgenoten slapen, nog even een kwartiertje wil blazen, is het voor ik er erg in heb 2 uur later. I play? the midlifecrisis away.
Met respect voor mijn gezin. Het is meestal niet leuk om het gepiep en gesnuif van een beginner op de mondharmonica aan te horen. Maar ik heb nooit een klacht ontvangen. Mijn dochter van 6 weet al niet beter. Als ze in bad zit vraagt ze of papa muziek komt maken en ze zingt mee met zelf bedachte teksten op mijn blueslicks. Ik heb al ??n fan!
Waar liep ik tegenaan? De eerste drempel was het spelen van single-notes. Dit oefen ik door straight harp kinderliedjes te spelen. Sinterklaas en Kerst geven daarvoor veel inspiratie. Niet 10 keer, niet 100 keer, maar 1000 keer hetzelfde liedje. Want pas als je niet meer over de noten hoeft na te denken, kan je gevoel in het liedje leggen (ik gebruik hiervoor geen tabs, maar vind de noten via trial and error).
Dan de embrochure. Van alles geprobeerd. Pucking lips, instrument in een hoek van 45 graden omlaag, een hoek van 45 graden omhoog, tongblocking? mijn techniek zal nog niet ideaal zijn, maar uiteindelijk hoorde ik single notes, en na lange tijd ook de 2d (ik gebruikte inmiddels stiekem de 3b als surrogaat).
Oh, als ik ooit toch eens de Southbound train zou kunnen spelen (oefening 27 uit het boek van Gelling)? na 6 weken lukte het zowaar. Het is zeker leuk om te spelen en nu improviseer ik er lustig op los. Dank aan Blackcat en Purc voor jullie uploads van dit treintje. Ik zal mijn versie eerdaags ook online zetten.
Dan de grootste blokkade: geen bluenotes zonder benden. Uren zuigen, gekke gezichten trekken, kramp in de tongspieren?. eerst af en toe op goed geluk een bendje? langzaam maar zeker steeds vaker? eerst de 1d, 4d, 5d, 6d en pas heel veel later de 2d en 3d. Nu speel ik de bends vanuit de basisnoot en dan langzaam buigen zodat er een huilend geluid ontstaat. Om direct de juiste bend te pakken in een rif moet ik waarschijnlijk nog een tijdje piepen en rochelen...
Vraag me niet hoe ik het benden onder de knie heb gekregen. Het is net als fietsen en zwemmen: eerst kun je het niet, na vallen en opstaan komt er vroeger of later een moment dat je het kunt en vanaf dat moment kan je je niet meer voorstellen dat je het ooit niet hebt gekund. Ik heb het meest gehad aan de omschrijving die ik ergens op internet heb gevonden, waar het benden werd vergeleken met de hellingproef bij autorijden. Dan moet je op gevoel zo met gaspedaal en koppeling spelen dat de auto niet achteruit glijdt. En stap je vervolgens in een andere auto, dan moet je het juiste gevoel weer opnieuw aanleren.
Wat me ook erg tegenvalt zijn de thrills. Langzaam opbouwend volgens oefening 53 (Gelling) lukt het wel, maar om een mooie thrill ?on the fly? te spelen is wat mij betreft net zo moeilijk als een zuivere bend.
Waar sta ik nu?Net als Flipper ergens op dit forum heeft geschreven ben ik nu druk aan het oefenen met oefeningen 57 (Tell it like it is), 77 (Twistin? and turnin?), 96 (Ridin? the line) en 97 (Coming home blues). Maat voor maat kan ik ze spelen, maar nog (lang) niet op de juiste snelheid. Als ik ooit zover ben zal ik een mp3 uploaden. Maar ik speel ook regelmatig de andere oefeningen in het boek (veel toonladders), goed voor de toonvorming en de snelheid etc. Ik speel de oefeningen graag met cd en boek, omdat ik in het boek tijdens het spelen meer maten vooruit kan lezen dan op de dvd.
Nu ben ik op zoek naar meer variatie. Daarom overweeg ik (ook weer na raadpleging van dit forum) om het boek van Jon Gennick aan te schaffen, alsmede een Seydel A-harp. Hopelijk goed voor weer maanden speelplezier. Maar alternatieven van jullie kant zijn van harte welkom!
Rest mij te besluiten met een paar woorden van dank: dank aan Homesick vanwege het overdragen van het bluesharpvirus (hij speelt op 14 februari 2009 op het bluesfestival in Delft). Dank aan Christellester voor haar - wow dat wil ik ook leren - youtube filmpjes. Dank aan mijn gezin voor het engelengeduld. En als dank aan dit forum voor alle - soms nuttige en soms gezellige - informatie, post ik hiermee ?mijn verhaal?.
Louis.
ps: Laat ons newbies niet in de steek en keep this forum alive!
