Hallo Robin,
ik zit met hetzelfde euvel. Dus van de lamme aan de blinde (of omgekeerd?) een paar dingen die ik aan het uitproberen ben, en die voor mij blijken te werken:
veel oefenen op je diatonische harp in de 3e positie. Zitten toch heel wat overeenkomsten met de blues-chromaat in. Ook werken aan je tongue-splits (geeft mooie accoorden op je chromaat).
veel tongue-blocking gebruiken. De vette "slap" maakt het (voor mij) lekkerder om naar te luisteren. Met alle respect voor de grootmeester, maar ik ben niet op zoek naar een geluid a la Toots Thielemans, maar meer bluesy geluid.
koop alle platen van bijv. (the late great) William Clarke en van (the late great) George "Harmonica" Smith. En dan luisteren, naspelen, bietsen, enzovoorts. Uiteraard zijn er nog honderden andere voorbeelden.
Ik heb laatst gekocht via harmonicamasterclass.com het boek (plus CD) van David Barret over "Chromatic for the Diatonic player". Ik ben er nog mee bezig, dus weet nog niet wat ik er aan heb, maar alleen de titel al spreekt mij zeer aan.
Ik weet niet welke chromaat je speelt. Is het een (8-gaten) Chrometta, zoals je schrijft in de heading van je bericht? Die heb ik ook, maar speel er weinig op. Ik heb zelf een tijd op een Hohner Chromonica proberen te spelen (met die 10 vierkante gaten) maar dat lekte aan alle kanten lucht. Geen pretje. Ik heb sinds een tijdje een paar Hering's (Velvet Voice en Baritono) en die bevallen prima.
Tot zover mijn duit in het zakje. Er is ook een (vrouwelijke) reparateur van chromaten lid van dit forum. Lijkt mij dat die wel heel nuttige tips kan geven (sprak hij hoopvol).
Groet,
Jervis
