Met verbazing lees ik dat het optreden van Charlie Musselwhite Frans niet zo kon boeien en dat hij in de pauze is weggegaan.
Zo zie je maar dat we er allemaal op ons eigen manier naar kijken, luisteren, het ervaren en er een mening over mogen hebben.
Ik vergelijk met top concerten van andere top spelers die ik heb gezien, misschien moet ik dat niet doen. Ik wil alleen niet de lat lager gaan leggen. Misschien dan maar wachten tot Kim Wilson weer naar Nederland komt.
Iemand die fan is vindt natuurlijk alles goed, wat het idool ook doet. Maar ik reageer als muzikant vooral inhoudelijk op spel en performance.
Bijvoorbeeld het nummer in de eerste set op chromatisch. Hij speelde een leuk ingestudeerd loopje dat goed in het nummer paste. Maar in plaats van daar op door te gaan en op uit te bouwen, speelde hij hetzelfde loopje een keer of twintig achter elkaar. Op zich wel leuk, maar als je naar een top artiest staat te kijken verwacht je wel wat meer.
