Je kan natuurlijk altijd combinaties spelen waarbij een tweetal tonen van de V hoorbaar zijn ; bvb -4 -5 en -6 wanneer je je V'de graad in mineur zou nemen ( vermeid dan wel -7 ). Je gaat dan wel wat hoger en dus geef je als begeleider plots weinig ondersteuning. Het is zo een betje als een bassist die in zijn enthousiasme allerlei noten gaat liggen neuken en daardoor de ondersteuning uit de muziek haalt. Bovendien moet je niet altijd meegaan met de volledige akkoordenprogressie. Als je dit wel wil doen, raad ik je aan gewoon -1 te gebruiken, dat geeft fond en er van uitgaande dat er nog andere instrumenten meespelen, doen die de rest van het akkoord wel. Da's trouwens één grote misvatting in muziek spelen : wanneer een akkoord op een schema staat wil elke instrumentalist die akkoorden speelt ( gitaar, piano, evt harmonica, ... ) dit volledige akkoord spelen. Het is vaak mooier en sterker de noten onder de muzikanten te verdelen, zodat de totaliteit dit akkoord uitstralt en niet iedereen individueel. Probeer ook eens een gewone ritmische rif te maken met zuigen nderaan als basis, ritmisch afgewisseld met blazen ( maar zuigen altijd de basis en ook gaatje -1 gebruiken ). Speel die rif over het ganse schema ( zowel bij I, IV en V dus ) en je gaat zien dat dit soms nog het beste werkt. En wat het gevoel van de akkoordwisselingen betreft, laat dat maar aan de anderen over, je zal zien dat dit het meest bluesy overkomt.
Wanneer je je eens wil onderdompelen in het spelen van de mondharmonica, kan je steeds een clinic volgen. Toevallig geef ik er zelf één nav het festival Brosella te Brussel van 5 tot 9 juli. Ik geef je alvast deze link mee :
http://www.brosella.be/nl/clinics-workshops/clinic-mondharmonicagreetz,
steph van uytvanck