Erg makkelijk is om je bovenlip gewoon losjes op het bovenste deel van de mondharmonica te leggen.
Dus daar doe je even niets mee dan schuiven. De onderlip kan je veel makkelijker vervormen. Net als je fluit, dan maak je een klein gaatje om de fluittoon te creeeren. Dat kan je ook op de mondharmonica doen. Je kan den het beste de mondharmonica iets neer beneden vasthouden dus eigenlijk schuin. Probeer je altijd te ontspannen. Nog een andere techniek is om je mond te tuiten alsof je een liedje wil gaan fluiten, blaas nu rustig en breng langzaam je mondharmonica naar je mond totdat deze tegen je lippen aandrukt. Je hoeft niet hard te drukken. Let in het begin ook niet hoe je je handen hoed, dat komt later wel weer aan de orde. Ik wet niet in welke toonaard je harpje is maar ik ga er even vanuit dat het een C is. Begin dan met gaatje 4 en schuif langzaam door maar het 7de gaatje. Dan krijg je dus al 4 noten die heel bekend voorkomen, ook bij zangoefeningen. Oefen eerst de blaasnoten tot 1 gaatje zuiver kan raken. Begin dan weer bij gaatje 4 maar nu met zuigen (halen) en ga weer door tot gaatje 7. Als ook dit goed lukt dan kan je gaan afwisselen om een toonladderhe te spelen. Dat gaat als volgt, gaatje 4 blazen, gaatje 4 halen, gaatje 5 blazen, gaatje 5 halen, gaatje 6 blazen, gaatje 6 halen, gaatje 7 halen en gaatje 7 blazen. lukt dat dan heb je een toonladder gespeeld in c. Dus om het even simpel te houden dan speel je Do, Re, Mie, Fa, Sol, La, Sie, Do. Heel soms heb je dit snel onder de knie, zoniet, dan toch blijven oefenen. Het aanspreken van de tonen komt daarnaa ter sprake.
