17 augustus 2010
Ergens las ik ooit op het net “Mondharmonica is één van de eenvoudigste insrumenten om te bespelen maar één van de moeilijkste om volledig te beheersen”.
Hij die dit schreef was een wijs man, dat mocht ik aan de lijve ondervinden tijdens de meetup die uitging van de Harmonica meetupgroep Zuid-Holland en waar Tinus Koorn een harmonica workshop gaf.
http://www.tinuskoorn.nl/Mijn relaas van deze leuke ervaring.......
Ik had net mijn TomTommeke bedacht met de laatste nieuwe kaart update, dus de weg vinden naar studio Nyama in Delft zou geen probleem mogen zijn, ware het niet dat de studio is ondergebracht in een gloednieuw gebouw. De bakker om de hoek, noch het slagers-hulpje dat achteraan de winkel in record tempo een sigaretje stond te roken, kunnen ons de weg tonen. De postbode weet het uiteraard wel.
Snel even mijn C harpje en enkele blaadjes papier in mijn rugzakske gestopt en dan, met toch wel klamme handjes, naar het zaaltje.
Voor de deur staan enkele stoere “rockers” een toch wel ietwat speciale zijspan te bewonderen en het eerste dat in me opkomt is “en Tinus op zen BSA”, eentje van Normaal dat ook nog op mijn “to study” playlist staat.
Ik voel mij toch wel wat onwennig in mijn korte broek tussen deze doorwinterde blues fanaten maar ik word zonder probleem betrokken in hun gesprek, net of ik al jaren met hen alle bluespodia afschuim. En dat is nou die typisch Nederlandse mentaliteit waar ik zo van hou, lekker spontaan, vriendelijk en niet zo “gespeeld beleefd” als de Belgen.
Zachtjes aan sijpelen er nog enkele harmonica spelers binnen, een lekker allegaartje van persoonlijkheden met uiteraard allemaal dezelfde interesse, dat kleine blinkende ding waar ze uren op sabbelen.
De eerste opdracht die Tinus ons geeft, sloop jullie harpje, een wel wat destructieve manier van les geven, maar toch gaat iedereen aan de slag met schroevendraaiertjes, moertjes en schroefjes. Het lijkt wel de biologie les waar we onze eerste kikker mochten dissecteren, neen niet die kikker aan de oever van de Schelde......
Omdat ik nog in het “broeder jacob” stadium zit zijn de volgende oefeningen veel te hoog gegrepen voor mij, met de vingertjes de rietjes blokkeren, en dan met een blow bend proberen overblow tonen te produceren, als Tinus het doet lijkt het poepsimpel maar voor ik dit kan zal ik nog vele uurtjes moeten blazen en zuigen op dat ding....
Het volgende item, improvisatie over een akkoordenschema spreekt me uiteraard wel aan, dit is wat ik uiteindelijk wil kunnen, improviseren over een bluesschema. Het feit dat we bij deze oefeningetjes live begeleid worden door twee getalenteerde muzikanten geeft het toch net iets extra. Oefenen met een backingtrack is leuk maar samen spelen met een lieftallige dame op de double bass en een toffe kerel op de jazz gitaar maakt het allemaal wat “echter”.
Ik heb wel een beetje achtergrond in verband met akkoordenschema’s, ‘k heb op de gitaar wel geëxperimenteerd met 12 bar blues en andere schema’s en improvisatie en snap dus wel wat ongeveer kan en absoluut niet kan om het geheel een beetje aanhoorbaar te houden.
Toch mis ik ook hier weer, net zoals bij mijn gitaarspel, het fundamentele, je moet alle tonen op de harmonica onmiddellijk weten liggen en ze dan bovendien ook nog bliksemsnel en zuiver kunnen spelen, en hopelijk gaat “Broeder Jacob” me dat leren.
Samenspelen op het viermaats schema zag ik wel zitten, dan verdwijnen je fouten in de massa, maar voor het stukje “soleren” pas ik voorlopig nog even, allicht dat ik volgend jaar wel mee kan.
Het zouden geen muzikanten zijn moesten ze na de les niet aan het jammen gaan, genieten man, prachtig wat deze mensen uit hun harpjes toveren.
Nog even nakaarten, afspreken voor volgende ontmoetingen en ik keer helemaal voldaan terug richting motorhome.
Bij deze wil ik alvast Tinus en de begeleidende muzikanten nog eens deftig bedanken voor deze leuke workshop, ik probeer er zo vlug mogelijk weer bij te zijn en beloof op mijn communiezieltje veel, heel veel te oefenen.
Uiteraard had ik ‘s avonds veel te vertellen aan mijn echtgenote, maar hoe heten die kerels nu toch allemaal weer?
Ondanks dat ik iedereen handjes heb geschud en ieder zich heeft voorgesteld ging het allemaal zo snel, bovendien kwam er op korte tijd zoveel informatie op me af , het ene oor in, het andere uit zeg maar.
Uiteindelijk heb ik dan maar verteld over de man met de hoed, de man met de tattoo, hij met de zijspan, nog een moedige in korte broek, de chromaat-man enz.
Dus mannen, moesten jullie dit lezen, mail me even jullie naam door, dat praat volgende keer toch iets makkelijker.
Om dit lange verhaal af te sluiten, ik was aanvankelijk een beetje bang om deel te nemen, zeker vanwege het feit dat ik nog een echte beginner ben, maar achteraf bekeken had ik het zeker niet willen missen, ik ben er zo vlug mogelijk weer bij...... Het motiveert je om door te gaan......
En zoals steeds, we zien wel
Michel
