Mijn Harmonica Blog

[Andy]

Hoi Michel,

Ik was zaterdag ook aanwezig en het was inderdaad een plazante, interesante workshop.
Wil je ook even langs deze weg feliciteren met je harmonica blog, leest aangenaam en is (ook al zit ik in een totaal andere situatie) oh.... zo herkenbaar.
Hoe gaat het trouwens met die nieuwe Manji ?

Andy

[bitchkoemer]

28 oktober 2010

Met klamme handjes richting Deurne, de kilometers file maken het allemaal nog wat erger, uiteindelijk arriveer ik redelijk gestressed.
Wat mag ik verwachten van zo een privéles, welke oefeningetjes ga ik krijgen, heb ik mezelf al iets foutief aangeleerd, ga ik het ooit wel kunnen, ga ik me niet belachelijk maken, kortom een hele resem vragen die door mijn hoofd spoken waar ik niet echt rustig bij word.

Dan toch maar aanbellen, Marc doet de deur open, begroet mij en laat me dan ontelbare treden naar boven lopen, als ik in het kleine maar gezellige les-lokaaltje arriveer ben ik al buiten adem, hopelijk moet ik niet direct beginnen blazen......

Gelukkig kan ik wat recupereren, Marc legt me haarfijn uit welke weg hij wil bewandelen om resultaat te boeken, allicht kan hij dat traject op zijn geitenwollen sokken afleggen maar ik zal stevige stapschoenen moeten aantrekken om over al deze denkbeeldige bergen te klauteren.

Aanvankelijk vind ik het plan, zoals hij het voorstelt, een beetje “eigenaardig”, maar achteraf beschouwt kan dit echt wel lukken.

Alles komt er op neer, als ik hem goed begrepen heb tenminste, dat we beginnen met eenvoudige ademhalingsoefeningen en deze steeds uitbreiden met trucjes en technieken om uiteindelijk tot de blues te komen, hier kan ik me wel in vinden.

Ook al valt het woord “embouchure” niet, toch leert Marc me hoe ik de harmonica tussen mijn lippen moet duwen. ‘k Had hierover al heel wat info gevonden dankzij de Gussow/Ricci/Berthon filmpjes maar het “live” voorgeschoteld krijgen is toch wel veel duidelijker.

Uiteindelijk laat Marc me drie minuten ademen door de harmonica, de lucht wordt enigszins belemmert en daar gaan onze hersenen op reageren.
Het klokje dat hij nauwgezet in de gaten houdt staat strategisch opgesteld zodat ik niet mee kan gluren, maar ik vermoed dat ik na ongeveer twee minuten sterretjes begon te zien, ook bij deze manier van “blowen” word je high.

Dus voorlopig geen Broeder Jacob meer, maar leren ademen door de harmonica en mijn “luchtvolume” opkrikken en zo optimaal mogelijk leren benutten. Hier zal mijn bierbuikje, opgebouwd door jarenlang in donkere bluescafés te vertoeven, me zeker niet bij helpen.

Kortom, het was een leuke ervaring, ‘k heb me dan maar meteen aangemeld voor de volgende les, en voorlopig, blijven ademen door dat ding.........

Tot de volgende, en weet je wat, we zien wel........


Michel

[Ron]

Hoi Michel

Mooi story en mooie om te lezen dat je er veel voor over hebt en je ziet pas als je een les neemt, wat het je  kan opleveren.

De rest is inzet en volhouden , o ja en genieten

[walter]

En ... hoe is de “getunde” Manji?

[bitchkoemer]

En ... hoe is de “getunde” Manji?

Daar kan ik nog weinig over vertellen, ik doe de ademhalingsoefeningen zowel op de Bluesharp als op de Manji, op de Manji ondervind ik wat minder "weerstand" en hij klinkt ook luider en voller.

Omdat ik nog  maar bitter weinig kan op die dingen kan ik ook moeilijk vergelijken.

Uiteraard heb ik hem even voor de chromatische gitaartuner gehouden, en hij is perfect gestemd.

Later als ik groot ben en de blues kan meejammen ga ik er allicht nog veel plezier aan hebben.

Michel

[-peter-]

Van die live-prive-lessen, zal je geen spijt krijgen Michel.

Doe Marc de groeten.

[bitchkoemer]

23 november 2010

Oeps, weeral bijna een maand sinds ik mijn vorig berichtje schreef..... in principe moet ik dan wel heel wat te vertellen hebben.....

Wat hebben we zoal gedaan, uiteraard netjes mijn ademhalingsoefeningetjes zoals Marc ze me had aangeleerd, uiteraard niet elke dag, ik heb ook nog een leven buiten de harmonica (wat voornamelijk bestaat uit werken :-()
Het is toch wel opmerkelijk dat je hiervan vrij snel resultaat ondervind, dankzij de juiste techniek en regelmatig oefenen zijn mijn longen niet onmiddellijk leeggeblazen, je kan de lucht veel efficiënter gebruiken, ook bij het inademen kan je blijkbaar met hetzelfde lucht volume langere tonen spelen.

Dus ik was redelijk goed voorbereid voor mijn tweede les bij Marc. Wederom was ik verrast door zijn aanpak, na even te tonen hoe goed ik had geoefend kreeg ik wat theorie over de samenstelling van akkoorden en de opbouw van tonen op de mondharmonica.
Akkoorden kende ik al uit mijn “gitaar” periode, over het tweede had ik al enorm veel info gevonden op  “‘t internet”, dus daar konden we snel overheen walsen. 

Daarna moest ik tijdens het blazen van de 4 eerste holes mijn tong naar buiten duwen en voor ik het wist waren we aan het tong blocken, een techniek die meestal pas na enkele maanden wordt aangeleerd staat bij hem vooraan op het lijstje.
Uiteraard ging dit gepaard met veel gepiep en wind verlies maar nu twee weken verder heb ik het al aardig onder de knie.

Al de filmpjes op het net en de verhalen op diverse fora hadden mij toch wel wat angst ingeboezemd betreffende het tong blocken maar al bij al valt het wel mee...., na een tijdje oefenen krijg ik wel pijn in de tong, maar dat masseert mijn vrouwtje er wel terug uit.... ;-))

Rest me niets anders dan mijn tong uit te steken tot de volgende les.... ;-)

Tot de volgende

Michel