William Clarke speelde ook regelmatig in 1e en 3e positie..maar hij gebruikte ook een Bb chromaat en een F chromaat. Chromatische mh kun je in vrijwel alle toonsoorten krijgen.
Voor sommige nummers/toonsoorten handig maar het is ook wel zinvol om op alles op een C te leren.
William Clarke had ( volgens betrouwbare bronnen) zijn chromaten laten stemmen om meer toonzweving te krijgen. Hij speelde veel met tongblok/octaven en daarom liet hij in de octaven 1 van de noten iets lager stemmen. Dus als hij een C speelde op opening 1 en 4 ( 2 en 3 blokkeren met de tong), was een van de twee C's iets ontstemd.
Maar hij was ook meesterlijk goed in het spelen van octaven en daarbij zelf een van de 2 tonen benden...dat geeft een mooi tremolo effect. Je hoort dit al als je op een chromaat vrij hard een octaaf aanzet, met name een blaas-octaaf. Daarbij gaat vaak onbedoeld een noot iets omlaag.
Dit principe geldt ook voor de bluesharp. Zo speel ik zelf regelmatig 2-5 draw octaaf en bend dan de 2 omlaag totdat de gelijk is aan 5 draw. Daarbij kun je een mooi tremolo effect krijgen als je hem dan bewust net niet helemaal gelijk bend. Dat kan ook op 3-6 blow octaaf ( 3 benden vanuit je linker mondhoek).
Voor diegene die dit wil horen kan ik het a.s. zaterdag tijdens Harmonica Heaven wel demonstreren...!
Wat betreft de keuze voor een chromaat...net als bij de bluesharp zijn er eigenlijk geen hele goede " out of the box" chromaten.
Tot nu toe heb ik de beste ervaringen met de Seydel Saxony vanwege de stalen stemtongen en het perfecte nieuwe design van het mondstuk.
Helaas niet te koop in 16 holes uitvoering!
Wel te bestellen bij mij en dus ook te bestellen als een " beta" Saxony ( gecontroleerd/afgesteld/langer garantie/supersnelle service).
Deze staan nog niet in mijn webshop maar ze zijn gewoon te bestellen.
groet
Ben Bouman
www.customharmonicashop.nl